Gedetailleerd en zuiver
Nu iets heel anders met de twee mannen van Yello. Uit hun cd ‘Essential: the singles collection’ draai ik ‘Oh Yeah’. Ook hier de bassen in gelid, met andere woorden strak, afgelijnd en met een duidelijke plaatsing. De stemmen matchen en komen niet bovendrijven, wat de song heel indringend maakt. Met ‘Tied Up’ is dezelfde plaatsing nog nadrukkelijker aanwezig en is er zo veel detail dat dat voor sommige luisteraars te veel kan worden, but I love it. ‘Desire’ heeft een aanzet en opbouw met een subtiel samenspel van bas, drum, en alle mogelijke toeters en bellen die samen met de stemmen er een typisch Yello nummer van maken. In ‘Call It Love’ zitten “echte” meeuwen en in ‘The Rhythm Divine’ bewijst gastzangeres Shirley Bassey op leeftijd dat ze nog steeds hartverwarmend kan uithalen.
Nu de testen met de hoofdtelefoon. Om dit gedeelte te testen maak ik gebruik van een oudere HD570 Sennheiser hoofdtelefoon. Het resultaat is ronduit schitterend. Ik beluister enkele nummers uit ‘My One and Only Thrill’ van Melody Gardot, de beste cd die ik de laatste maanden aangeschaft heb, en mogelijk ook de beste cd uit haar kleine repertoire. Gardot schreef deze cd tijdens een lange revalidatie na een zwaar ongeval, en hieruit speel ik ‘Baby I’m a Fool’ en ‘Over the Rainbow’. Persoonlijk vind ik deze uitvoeringen veel opgewekter klinken dan de versies die we van andere artiesten kennen. Hier word ik echt blij van, ik voel me net in een groot en schitterend bos, met veel vogeltjes en randgeluiden, geen werk, geen stress, geen verkeer, alleen maar Melody. Wat en vrouw, wat een stem… Maar terug bij de les. De Antilope zorgt ervoor dat het een heel intense beleving wordt, met veel detail, plaatsing, zuiverheid, en inleving van de bovenste plank. Met ‘If the Stars Were Mine’ kom ik dan weer op een speelplaats terecht, en ik voel me weer terug in het eerste leerjaar. Korte broek, knieën kapot, snotneus,… En dat bedoel ik nu net met inleving. Het is de kracht van de artiest om dat bij je op te wekken, maar het is zeker ook de sterkte van een installatie om dat met een zuivere en realistische weergave ook zo over te brengen. Het laatste nummer dat ik speel is ‘Les Etoiles’, een Frans nummer waar ze heel erg haar best doet om haar accent te verbergen, maar er toch niet echt in slaagt. Het is echter zo mooi gebracht en nog naar een hoger niveau gebracht door het sprankelende samenspel met de trompettist. Een pareltje.
Ook van op mijn computer test ik verschillende nummers met uiteenlopende stijlen en opslagkwaliteiten, en ook hier laat de Zodiac me niet in de steek. Als de bron goed is knalt het uit de speakers, en waar het intiem en emotioneel moet klinken, slaagt hij hier ook is.
