Yamaha NX-70A review: actieve luidsprekers voor echte woonkamers

In oktober begint het weer. De events, de hifi-shows, de nieuwe lanceringen … Dutch Audio Event, New Music Event, de shows bij de winkels: ik ga er ontzettend graag naartoe. Maar wat hebben al die demo’s met elkaar gemeen? Ze vinden plaats in min of meer ideale omstandigheden. Een ruime kamer, een akoestiek waar over nagedacht is, luidsprekers die netjes vrij van de muur mogen staan. Standhouders en winkels doen hun uiterste best om een product zo mooi mogelijk voor te stellen, en dat begrijp ik ook wel.

Alleen: thuis is het anders. De meeste liefhebbers wonen samen met iemand — en nee, een muziekliefhebber hoeft echt niet altijd een man te zijn — in een woning waar de living in de eerste plaats een living moet blijven. Ik ken dat gevoel zelf maar al te goed. Ik heb thuis een ideale testruimte, maar in mijn gezellige leefruimte staat óók een installatie, en die ruimte is allesbehalve afgestemd op muziek. Je moet er moeite voor doen om daar het juiste geluid te krijgen.

Waarom ik dit kader schets? Omdat de nieuwe Yamaha NX-70A daar volgens mij een bijzonder verstandig antwoord op geeft. Ik heb deze set intussen meer dan een maand in huis, en geloof me, ze hebben al menige plaats gehad. Doelbewust. Want vanaf dag één had ik het gevoel dat ik met deze luidsprekers mocht experimenteren.

Piano’s, stemvorken en een lange stilte

Yamaha is een merk waar je nooit helemaal de vinger op kunt leggen, en net dat maakt het boeiend. Het begon in 1887 met Torakusu Yamaha die een kapot harmonium herstelde, en vandaag staat het bedrijf voor vleugels, blaasinstrumenten, mengtafels, motoren én hifi. Dat stemvorkenlogo is geen tierlantijntje: het herinnert je eraan dat hier mensen werken die weten hoe een instrument klinkt in een echte ruimte, niet enkel hoe een meetcurve er hoort uit te zien.

In de audiowereld heeft Yamaha een verleden waar weinig merken aan tippen. De NS-1000M uit de jaren zeventig is nog altijd een begrip, en met de NS-5000 bewees Yamaha een paar jaar geleden dat het die klassieke lijn ook naar het heden kan trekken. Uit dat vlaggenschip komt trouwens een sleutelelement van deze test: de Zylon-vezel.

En dan is er die opvallende stilte. De NX-70A is het eerste draadloze luidsprekersysteem dat Yamaha in meer dan tien jaar op de markt brengt. Het werd voorgesteld tijdens High End Vienna 2026 en is sinds eind juli beschikbaar in zwart en in wit. Het is dus geen tussendoortje, maar een bewuste terugkeer naar een segment dat intussen stevig bezet is door KEF, Devialet en co. Wie de productpagina van de Yamaha NX-70A erop naslaat, ziet meteen waar het merk zich positioneert: tussen klassieke hifi, streaming en het tv-meubel in. Dat is exact de plek waar de meesten van ons vandaag naar muziek luisteren.

Er zit nog een tweede stilte in dit verhaal, en die is een stuk minder zichtbaar. De NX-70A is sinds 2020 het eerste Yamaha-product dat in Europa werd afgestemd, op het Europese hoofdkantoor bij Hamburg. Dat is geen voetnoot, want smaak is nu eenmaal regionaal. Japanse luisterruimtes zijn andere ruimtes dan de onze, de luisterafstanden liggen anders, en de voorkeur gaat er traditioneel naar een directere, analytischere weergave. Een afstemming die in Japan precies goed zit, hoeft dat in een Europese living dus nog niet te zijn.

Toen het Europese team deze luidsprekers in 2025 voor het eerst in Japan hoorde, was de klankkleur nog op die thuismarkt gericht. In Duitsland is ze vervolgens naar Europese oren herzien, met ingrepen in zowel de hardware als de DSP. De doelstelling van dat team: een luidspreker waar je uren naar kunt luisteren zonder dat het begint te vermoeien, die ook bij een stevig volume aangenaam blijft zonder detail of beeld in te leveren, die met elk genre overweg kan, die strak laag levert, en die een groter beeld neerzet dan je van dit formaat zou verwachten. Hou die punten even vast. Ik wist er namelijk niets van toen ik begon te luisteren.

Wat zit er in de doos?

Alles zit efficiënt en degelijk verpakt. Eruit halen gaat vlot; alles er na de test weer netjes in krijgen is een ander verhaal, maar dat is een compliment aan de verpakking, geen klacht. Wat mij vooral opviel: de doos neemt weinig plaats in. Yamaha heeft in twee relatief kleine luidsprekers erg veel kwaliteit gestopt.

De afwerking is meteen raak. Strak vormgegeven, mat zwart met koperen accenten, en vooral: niets voelt plastiekerig aan. Ik speel thuis onder meer met de KEF LS60 en de Audel Magika, twee luidsprekers met een compleet andere vormentaal. Ik ben op dat vlak vrij open-minded — ik vind de LS60 mooi, terwijl anderen juist zweren bij de houtkleur van de Audel. De Yamaha’s kiezen een neutrale weg, maar ze ogen kwalitatief en degelijk. Met 189 bij 234 bij 333 millimeter en respectievelijk 5,7 en 5,4 kilogram zijn het geen speeltjes, maar wel meubels die je in vijf minuten verzet.

Bij mijn testset zaten twee bijpassende stands die perfect matchen. Relatief zwaar, maar niet zo zwaar dat je ze amper verplaatst. Er worden ook schroeven meegeleverd om de luidsprekers vast en perfect aansluitend op die stands te monteren. Dat matchen is trouwens letterlijker te nemen dan ik aanvankelijk dacht: Yamaha heeft de NX-70A ópgesteld op deze stands afgestemd. Ze zijn dus geen accessoire, maar een onderdeel van het systeem — en dat verklaart meteen waarom die schroeven in de doos zitten.

Verder vind je een afstandsbediening in dezelfde huisstijl — mat zwart, koperen accenten, en heel vanzelfsprekend in gebruik met knoppen voor aan en uit, mute, tv, optisch, externe ingang, Bluetooth, netwerk, USB en voorgeprogrammeerde toetsen — twee voedingskabels, een HDMI-kabel, een LAN-kabel van drie meter voor de bedrade verbinding tussen links en rechts, en de YPAO-meetmicrofoon met kartonnen statief.

Onder de motorkap wordt het interessant. Het is een tweewegsysteem met basreflex, opgebouwd rond wat Yamaha Harmonious Diaphragm noemt: zowel de 13 centimeter woofer als de 3 centimeter koepeltweeter gebruiken hetzelfde membraanmateriaal, een mengeling van PBO-vezel Zylon — bekend uit de NS-5000 — en sparrenhout, hetzelfde hout dat Yamaha gebruikt voor de zangbodems van zijn vleugels. Het doel is een gelijke klankkleur over het volledige bereik, en dat is precies wat je hoort.

Elke driver krijgt zijn eigen versterking: 100 watt voor de woofer, 60 watt voor de tweeter, wat neerkomt op 320 watt voor het stereopaar. De opgegeven frequentieweergave bedraagt 50 Hz tot 35 kHz bij bedrade verbinding tussen beide kasten, en 50 Hz tot 21 kHz draadloos. Dat verschil alleen al is een goede reden om die bedrade verbinding effectief te gebruiken — dezelfde logica die je bij KEF terugvindt.

Eén praktische bedenking daarbij, en die geldt voor elke luidspreker van dit type. Drie meter is zelden exact de afstand die je nodig hebt tussen twee kasten, en een netwerkkabel die zichtbaar tussen je luidsprekers doorhangt is in een living nu eenmaal geen zicht. Een LAN-kabel op maat kost zo goed als niets, en de stands laten toe om alles netjes naar beneden weg te werken. Doe die moeite. Het is het verschil tussen een installatie en een hoop techniek in je kamer.

Alle elektronica zit in de master; de tweede kast is de slave. Aan aansluitingen geen gebrek: HDMI met eARC en ARC, optisch, een stereo mini-jack, LAN, USB type A voor muziekweergave en firmware-updates, de YPAO-mic-ingang en een RCA-subwooferuitgang. Streamen kan via Spotify Connect, TIDAL Connect, AirPlay 2, Google Cast, internetradio, een netwerkserver en Bluetooth, en het geheel is Roon Ready. Ondersteunde formaten gaan van MP3 en FLAC tot ALAC, AIFF en DSD. En dan is er nog MusicCast, waarmee de NX-70A zich moeiteloos invoegt in de rest van je Yamaha-huishouden.

Vier plaatsen in huis, telkens dezelfde conclusie

Specificaties zijn relatief. Je kunt je blindstaren op mogelijkheden, maar waar ik naar luister is: hoe doen deze luidsprekers het in mijn woning, en wat voel ik erbij?

De eerste installatie was ontwapenend simpel. Bluetooth-verbinding maken, de MusicCast-app openen, een nieuw product toevoegen, en de Yamaha’s doen de rest, inclusief update. Omdat ik thuis al eerder met MusicCast werkte, werd alles onmiddellijk gevonden: mijn netwerk, mijn NAS met een pak goede muziek, en Qobuz. Alles speelde meteen.

Ze hebben achtereenvolgens op mijn bureau gestaan, dat aansluit op de open ruimte van living en keuken, naast mijn tv, en in mijn muziekhoekje. En de conclusie was telkens dezelfde: ze passen zich moeiteloos aan hun omgeving aan. Het eerste deel van deze test deed ik trouwens bewust zonder de meetmicrofoon en de YPAO-ruimtekalibratie, om te horen wat ze uit zichzelf doen.

Wat me van bij het begin opviel op dat bureau: je hoeft niet luid te spelen. De muziek draagt. Veel luidsprekers verplichten je om exact op de ideale luisterpositie te gaan zitten voor je detail hoort. Zit je bij de NX-70A op die zoete plek, dan spelen ze waanzinnig goed — maar loop je rond, of gebruik je ze als achtergrondmuziek, dan blijft het beeld overeind. De klank is niet echt neutraal, eerder warm en muzikaal, met voldoende detail. En het laag is voor dit formaat opvallend strak.

Bij de Aria uit harmOrgan van Sigmund Groven en Iver Kleive — mondharmonica tegenover kerkorgel, uit een 96 kHz-bestand van mijn server — hoor je waar dat Harmonious Diaphragm voor dient. De overgang tussen dat ijle rieten timbre en het orgel eronder verloopt zonder naad, zonder dat ergens een driver zich verraadt. Hetzelfde bij het eerste deel van Beethovens pianosonate nr. 32 in c-klein, opus 111, door Tor Espen Aspaas op het album Mirror Canon: aanslag en uitklinken blijven samenhangend, en het instrument staat als een blok tussen de twee kasten. Bij Avi Avital en zijn Black Sea is het dan weer feest voor de tokkelaars — mandoline zo dichtbij dat je het plectrum hoort.

Wereldmuziek en jazz vond ik persoonlijk het aangenaamst: ruimtelijk, gedetailleerd, warm. Maar deze Yamaha’s zijn niet kieskeurig. Cheap Thrills van Sia in hoge resolutie klinkt swingend en strak, met een baslijn die stevig staat zonder de stem te verdringen. Piano van Tricky legt een donkere, dubbige laag neer waar deze compacte kasten meer body in stoppen dan je verwacht. En World (The Price of Dub) van New Order is een uitstekende test voor timing: de echo’s blijven mooi los van elkaar staan.

Pas toen die luistersessies achter de rug waren, hoorde ik wat het Europese team precies had nagestreefd. En dat was een opmerkelijk moment. Die lange sessies zonder luistermoeheid, overweg kunnen met elk genre, strak laag, en een beeld dat groter is dan de behuizing van de Yamaha NX-70A doet vermoeden. Vier eigenschappen die ik, zonder ze te kennen, in zowat dezelfde bewoordingen in mijn notities had staan. Dat gebeurt niet elke week, en het zegt vooral iets over hoe gericht er in Duitsland aan deze luidspreker is gewerkt.

Ik heb ook mijn Philips-tv via de eARC-uitgang aangesloten, en het resultaat is voor deze prijs erg indrukwekkend. Dialogen zitten helder in het midden, films krijgen een schaal die geen enkele soundbar in deze klasse geeft. Wie geen aparte installatie naast zijn tv kwijt kan, heeft hier meteen een volwaardig alternatief.

Eerlijk blijven: dit is en blijft een compact tweewegsysteem. Onder de 50 Hz houdt het op, en wie graag orgelpedalen of elektronica met echt diep fundament wil voelen, zal die RCA-subwooferuitgang leren waarderen. En hoe knap YPAO ook werkt, het is geen toverstaf die een moeilijke kamer volledig herschrijft. Het maakt het wel meetbaar en hoorbaar beter, en dat is precies waarvoor het bedoeld is.

Veel muziek voor je centjes

Wat blijft er na meer dan een maand hangen? Vooral vrijheid. Deze set laat je toe om muziek te zetten waar het in jouw huis past, en niet waar het handboek het voorschrijft. Dat je daarbij een warme, muzikale en verrassend strakke weergave krijgt, maakt van de NX-70A veel meer dan een lifestyle-oplossing.

De luidsprekers zelf kosten 2.999 euro, de bijhorende stands 599 euro. Reken in je hoofd meteen met dat totaal van 3.598 euro, want die stands zijn geen opsmuk: het is het meubel waarop deze luidsprekers zijn afgestemd. Voor dat bedrag speelt dit setje op een zeer degelijk niveau, zonder aparte versterker, streamer of kabelgedoe. Wie een budget heeft tussen de 3.000 en 5.000 euro en geen ideale luisterruimte, krijgt van mij een dikke aankoopaanbeveling. Het belangrijkste aandachtspunt? Dat je goesting krijgt naar meer — maar dat is bij mooie muziek nooit anders.

Zelf horen blijft de beste raad die ik kan geven. Vraag een demo bij je Yamaha-specialist; via de dealerzoeker van Yamaha vind je snel een winkel in onze contreien waar de NX-70A klaarstaat. Neem gerust je eigen muziek mee, en zet ze eens dicht tegen de muur. Net dan wordt het interessant.

Ons oordeel

Voordelen

• Bijzonder flexibel en compact: ze klinken goed op plaatsen waar klassieke hifi het laat afweten.
• Warme, muzikale weergave met veel detail en een verrassend strak laag.
• De Europese afstemming is hoorbaar: urenlang luisteren zonder vermoeidheid, ook bij een steviger volume.
• Complete connectiviteit met HDMI eARC, optisch, USB, LAN, Bluetooth en zowat elke streamingdienst die ertoe doet.
• Installatie via de MusicCast-app is kinderlijk eenvoudig, ook voor wie geen netwerkexpert is.
• YPAO-ruimtekalibratie maakt van een moeilijke kamer een bruikbare luisterruimte.
• Mooie, degelijke afwerking met een afstandsbediening die in dezelfde huisstijl past.

Nadelen

• Het kartonnen statiefje voor de meetmicrofoon is fragiel en vraagt wat geduld bij het opstellen.
• De analoge mini-jack-ingang is niet de ideale weg voor een platenspeler; via de MusicCast VINYL 500 los je dat wel elegant op.
• De stands kosten 599 euro extra, en je wil ze eigenlijk gewoon hebben.
• Deze kwaliteit maakt hongerig naar de hogere lijnen van Yamaha.